Video 8 is een analoog amateur videosysteem, ontworpen door Sony. Dankzij het kleine formaat van de videobanden en de in verhouding lage prijs werd dit systeem een groot succes. Video 8 heeft niets te maken met Super 8.

Video 8 was vooral populair toen de videocamera zijn doorbraak kende voor de grote massa. Aangezien de toen courante standaard VHS was, met zijn erg grote tapes (zelfs de compacte versie VHS-C had nog relatief grote tapes), vonden deze compacte Video 8 tapes hun doorbraak. Later werden er door Sony varianten op het Video 8 systeem uitgebracht, zoals Hi8 en het digitale Digital 8.

Hi 8 is de opvolger van Video 8 en biedt sterk verbeterde frequentie en kleurweergave. De kwaliteit is vergelijkbaar met Super-VHS. Het systeem gebruikt hetzelfde formaat van tapes als Video 8, maar de band moet van een betere kwaliteit zijn.

VHS (Video Home System) is een opname- en afspeelstandaard voor videorecorders.

Het heeft een beeldresolutie van 240 beeldlijnen. De eerste VHS-videorecorder werd in 1976 geïntroduceerd door JVC. Andere formaten zouden volgen, zoals bijvoorbeeld Betamax en Video 2000, maar VHS werd uiteindelijk de algemeen geaccepteerde norm voor de videorecorder. In 1987 kwam een verbeterde versie op de markt onder de naam Super-VHS.

Voor camera's wordt een variant van VHS met kleinere cassettes gebruikt, VHS-C.De introductie van de videorecorder bracht ook de opkomst van de videotheek met zich mee. Tegenwoordig zijn er veel minder films op VHS-band in de videotheek beschikbaar. Met de komst van de dvd zijn de videotheken bezig VHS-banden door dvd's te vervangen.

VHS-banden worden zowel in Europa als in Amerika gebruikt. Het Amerikaanse televisiesysteem verschilt echter van het Europese, waardoor Amerikaanse banden vaak niet op Europese videorecorders kunnen worden afgespeeld. In Europa (m.u.v. Frankrijk) wordt het televisiesignaal PAL gebruikt. In Amerika gebruikt men echter het NTSC-signaal, en tevens heeft het lichtnet een andere frequentie. Dit zorgt ervoor dat veel Europese videorecorders geen Amerikaanse banden kunnen afspelen en vice versa. Een aantal videorecorders is echter aangepast op beide systemen en kan dus ook beide typen afspelen. Sommige typen kunnen tevens omgaan met het Franse SECAMsysteem[4].

S-VHS staat voor Super-VHS en kwam in 1987 op de markt. Het is een verbeterde versie van VHS, die meer beeldlijnen kan opslaan dan standaard VHS (namelijk 400 in plaats van 240).

Dit is mogelijk door het kleur- en helderheidsignaal gescheiden aan te bieden aan bijv. een televisie. Hierdoor kan een circuit, welke het helderheidssignaal en het kleursignaal samenvoegt tot een CVBS-signaal (color, video, blanking and sync) of (Composiet video), zowel in de videorecorder als de televisie vervallen. Dus minder verlies in de signaaloverdracht met als gevolg een hogere scherpte van het beeld. Nog beter is de overdracht via RGB-aansturing (rood, groen en blauw). Dit wordt veel gebruikt bij computers en professionele apparatuur.

*) informatie Wikipedia